• Turkije
• Alanya
  • Alanya Turkije
  • Goedkoop overwinteren
  • Vliegveld Gazipasa
  • Zonvakantie Alanya
  • Alanya makelaar
  • Huis huren Turkije
  • Huren in Alanya
• Vliegtickets
• Uw Specialisten
  • Transfer
• Info Turkije
  • Bevolking
  • Toerisme en Turkije
  • Vakantie bestemming
  • Klimaat
  • Plaats Informatie
• Excursies
  • Efes
  • Pamukkale
  • Duiken Turkse Riviera
  • Paragliding
  • Tuhr.com excursies
• Verhuur
• Arrangementen
  • Beauty Arrangement
• Verhuurders
  • Verhuur optie 1
  • Verhuur optie 2
  • Algemene voorwaarden
  • Sleutelbeheerpakket
  • Uw huis aanmelden
• Links
• Contact
• Gastenboek

Er wordt aangeraden om voordat u naar Turkije vertrekt nog even te informeren bij uw huisarts of GGD of er inentingen nodig zijn zoals bijvoorbeeld tegen Hepertitus B en andere. Het is zeker goed voor die mensen met diabetische-, hart of lever aandoeningen om kontakt te hebben met de huisarts of GGD.

Ons advies is om water ten alle tijden uit flessen te drinken en zeker opassen met ijs in drankjes.

Turkije is gelegen op twee werelddelen: Europa en Azie. Het Europese deel, Thracie genaamd, beslaat 3 % van het oppervlak van Turkije. De rest, Anatolie genaamd, ligt in Azie. Op het punt waar Europa en Azie samenkomen, ligt Istanbul. Istanbul is dan ook de enige stad in de wereld dat op twee werelddelen ligt.

    * Marmaris beslaat het Europese gedeelte van Turkije, en het noordwestelijk deel van Anatolië. Het wordt ook wel de 'Tuin van Istanbul' genoemd. Dit heuvelachtige gebied is het dichtbevolkste gedeelte van Turkije. De landbouw is gevarieerd, o.a. rijst, druiven, olijven en perziken. Hier heerst gematigd zeeklimaat, dit betekent dat het hier warm is, maar de wind brengt ook wel veel verkoeling. De winters zijn vochtig met veel regen en heel af en toe sneeuw.

    * Het Egeïsche gebied is bergachtig met veel naaldwouden. Het Middellandse Zeeklimaat brengt warme zomers, en milde winters. Hier komt meer dan 50 % van Turkije's tabakproductie vandaan. Andere belangrijke producten zijn olijven en katoen.

    * Het Middellandse Zeegebied ligt in het zuiden van Anatolië. Ook hier heerst een Middellands Zeeklimaat, al is het hier een paar graden warmer dan in het Egeïsche gebied. In dit gebied liggen de belangrijkste badplaatsen van Turkije. Hier wordt zeer veel katoen verbouwd, evenals citrusvruchten.

    * Centraal Anatolië is een hoogvlakte op gemiddeld 1000 meter boven de zeespiegel. Dit gebied ligt in het midden van Turkije. De kale vlakten worden voornamelijk gebruikt om geiten en schapen te laten grazen. Er heerst hier een landklimaat met grote temperatuurverschillen, zowel in zomer en winter, als in dag en nacht. De zomers zijn heet en droog, de winters koud.

De Turkse bevolking

De Turkse bevolking is een samensmelting van verschillende steppenvolkeren uit Centraal-Azië. In de loop der tijd echter zijn deze groepen zo versmolten dat hun identiteit opging in dat wat wij Turken noemen. Turkije heeft ongeveer 55 miljoen inwoners. Er zijn in het huidige Turkije, nog steeds etnische groepen die wel hun identiteit in min of meerdere mate behouden hebben.

De Turkmenen, Türkmen in het Turks, zijn de voorvaderen van de Turken. De dynastie van de Seltsjoeken stamt af van de Turkmeense stam Ghuzz of Oguz uit Centraal-Azië. De Seltsjoeken, die een belangrijke rol speelden in de 11de en 12de eeuw, hadden zich honderd jaar voordien tot de islam bekeerd en vestigden zich in Perzië, in de nu Iraanse provincie Khurasan.

In die periode, tussen 1050 en 1055, veroverde hun leider Tügrul Bey met zijn ghazi's, strijders van het geloof, Isfahan en Bagdad en andere delen van het huidige Iran en Irak en hij riep zichzelf uit tot beschermheer van de Kalief van Bagdad, de geestelijke leider van de sunnieten. De kalief beloonde hem met de titel van sultan en samen voerden ze strijd tegen de sjiïeten. Togrul’s opvolgers Alp Arslan (1063-1072) en Malik Shah breidden het rijk verder uit tot Syrië, Palestina en Anatolia. Alp Arslan versloeg in 1071 de Byzantijnen bij Malazgirt en meteen had hij de toegang tot Anatolia geopend.

De kalief beloonde hem met de titel van sultan en samen voerden ze strijd tegen de sjiïeten. Togrul’s opvolgers Alp Arslan (1063-1072) en Malik Shah breidden het rijk verder uit tot Syrië, Palestina en Anatolia. Alp Arslan versloeg in 1071 de Byzantijnen bij Malazgirt en meteen had hij de toegang tot Anatolia geopend.

Door velen wordt het jaar 1071 geassimileerd met het begin van 'Turkije'. De Turkmenen voerden de islam in en stoomden het land aldus gereed voor een eeuwen durende Ottomaanse overheersing. Toen Alp Arslan de (christelijke) Byzantijnen overwonnen had, gingen in de christelijke wereld alarmlichtjes branden. Meteen was dit een aanleiding voor een eerste kruistocht in 1095.

Na de dood van Malik Shah namen diens zonen de macht over, maar het rijk begon ingevolge onderlinge verdeeldheid en een machtsstrijd geleidelijk af te brokkelen. Süleyman Shah belegerde Konya en veroverde haar, net als Iznik. In laatstgenoemde staat verwierf hij het sultanaat Anatolia. Iznik werd een tijd later heroverd door de Byzantijnen en Konya werd de nieuwe hoofdstad. De machtsstrijd ging verder.

Alleen het sultanaat van Rum, met Konya als hoofdstad, bleef uiteindelijk overeind tot de Mongolen in 1243 na de Slag om Kösedag ook Anatolia overrompelden en er een halve eeuw lang zouden heersen. Mesud II was de laatste Seltsjoekenvorst.

De belangrijkste tegenstanders van de Seltsjoeken bleven altijd de sjiïeten, die behoorden tot de dynastie van de Fatimiden in Egypte. Tijdens de 15de eeuw heersten in Perzië de Safawiden, die sjiïetische moslims waren en die vermoedelijk van Kurdisch bloed waren. Sultan Selim I bestreed de sjiïeten, terwijl de Turkmenen in het Osmaanse Rijk sunnieten waren. Hoewel de Seltsjoeken het aanvankelijk niet gemunt hadden op Byzantium, maar eerder op de sjiietische moslims, zetten enkelen onder hen toch een stap verder. Dit leidde tot de oprichting van het Sultanaat van Rum, met het huidige Konya als hoofdstad.

Mongoolse horden en Turkmeense nomaden maakten hun opwachting en Konya werd onder de voet gelopen door de troepen van Djingiz Khan. Vooraf waren de Turkmenen even door het sultanaat van Rum getrokken, maar ook zij werden door de Mongolen verjaagd.

Alleen in het westelijke deel van Anatolia hield Byzantium lang stand. Het Rijk van de Seltsjoeken was ook gekoppeld aan de bouw van vele religieuze medreses. Vooral ten tijde van Kili Arsian (1153-1192). De Sircali medrese verrees te Konya en gelijkaardige bouwwerken kwamen tot stand in Sivas en Kirsehir.

De Seltsjoeken besteedden tevens veel aandacht aan de medische wetenschap en bouwde diverse ziekenhuizen of geneeskundige instituten. De belangrijkste instellingen kwamen in Kayseri, Sivas, Amasya, Tokat en Kastamonu.

In die periode oefenden Perzische intellectuelen een grote invloed uit in Anatolia, dat doordrenkt werd met de Iraanse cultuur. Omstreeks 1308 kwam er definitief een einde aan het Seltsjoekenrijk dat verbrokkelde in vorstendommen. Dat van de Beylik was aanvankelijk het belangrijkste maar het langs de grens van Byzantium gelegen vorstendom van Osman zou snel het gezag overnemen en de diverse staatjes verenigen.

De nieuwe heersers zouden ook de Turkse taal snel tot de officiële maken.

De islamitische cultuur kwam in Turkije onder de Seltsjoeken en later de Osmanen tot grote bloei, maar ook in het huidige Turkije is de islam nog een niet te onderschatten factor in het maatschappelijke en politieke leven. Dit ondanks Atatürks vurige streven om van Turkije een volledig seculiere staat te maken, naar westers model.

Toerisme en Turkije

Turkije, een brug tussen oost en west. Doordat Turkije in de loop der eeuwen bevolkt is geweest door een groot aantal beschavingen is Turkije werkelijk een schatkist van historische en culturele bezienswaardigheden.

Door het hele land hebben deze beschavingen hun sporen achter gelaten en velen zijn voor het publiek toegankelijk. Sinds bijbelse tijden heeft Turkije een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van de mensheid. Zo kunnen we als voorbeeld Noach nemen, wiens ark op de berg Ararat terecht zou zijn gekomen, of een ander belangrijk personage in bepaalde geloofsovertuigingen; Abraham, die afkomstig was van Edessa het huidige Urfa en moeder Maria die na de dood van Jezus in Efes verbleef. Petrus zou voor zijn eerste missie Antiochie (huidige Antakya) gekozen hebben, omdat de inwoners verdorven waren. Natuurlijk mogen we Caesar niet vergeten, die in Zela ( plaatsje ten oosten van Ankara) de beroemde woorden, " veni, vidi vici" (" ik kwam, ik zag en ik overwon" ) uitsprak.

Sindsdien is Turkije overspoeld door vele culturen waardoor er vele sporen terug te vinden zijn van bijvoorbeeld de Hettieten, Perzen, Grieken, Romeinen, Byzantijnen, Seldsjoeken en de meest bekende, de Ottomanen. Hierdoor beschikt Turkije over talrijke archeologische opgravingen.

Vakantie bestemming

Het toerisme betekent voor Turkije een snel groeiende bron van inkomen. De accommodatie voor het moderne massatoerisme is nog niet zo uitgebreid als in Griekenland of Italië. De mogelijkheden voor luxe strand- of zonvakanties zijn er echter genoeg, niet alleen langs de Egeïsche kusten, maar ook in het zuiden aan de Middellandse Zee en in het noorden aan de Zwarte Zee.

Voor de toerist op zoek naar cultuur is Turkije een waar paradijs. Steden als Istanbul en Izmir trekken altijd al vele toeristen, evenals de resten van Troje en plaatsen als Efeze en Bursa.

Naast vele islamitische monumenten bezit Istanbul het hoofdwerk van de Byzantijnse bouwkunst, de Aya Sophia (6de eeuw). Een andere bezienswaardige stad in Europees Turkije is Edirne met o.a. de moskee van de hand van Turkijes belangrijkste architect, Sinan (16de eeuw).

Manisa is het voornaamste Turks-islamitische cultuurcentrum in het Egeïsche gebied, met o.a. vele moskeeën. De badplaats Çesme heeft een middeleeuws fort. Kusadasi (Vogeleiland) is een moderne, drukbezochte badplaats. Van de Middellandse-Zeekust is de badplaats Antalya het toeristisch centrum. Ook in dit kustgebied bevinden zich resten uit de antieke tijd, o.a. een aantal Romeinse theaters.

Bij Demre bevinden zich verder de ruïnes van Myra, de stad van Nicolaas van Myra (Sinterklaas), boven wiens graf een kerk is gebouwd. In Perge bevindt zich behalve een theater ook een antiek stadion, bestemd voor 27.000 toeschouwers.

Meer in oostelijke richting zijn toeristische plaatsen: Alanya, een vesting uit de Seldjoekentijd met binnen de - dubbele - muren moskeeën, een overdekte bazar en een paleis; de Damlatas-druipsteengrot nabij Alanya; de badplaats Anamur met een groot middeleeuws kasteel; de badplaats Silifke met een kruisvaardersburcht; Mut met een 14de-eeuwse vesting. Antakya (het antieke Antiochië) met een befaamde collectie Romeinse mozaïeken in het museum.

De Zwarte-Zeekust heeft een mild klimaat. Hier valt de meeste neerslag van Turkije, zodat er uitgestrekte bossen zijn. Tot de meer moderne badplaatsen behoort Giresun. Interessante architectuur heeft Trabzon (het Trebizonde uit de Byzantijnse tijd). Ten zuiden hiervan ligt boven een steile afgrond het 14de-eeuwse klooster van Sumela (Byzantijnse fresco's).

In West-Anatolië zijn Bursa en Iznik bezienswaardig. Bij Çanakkale ligt de ruïneheuvel van Troje. Amasya bezit o.a. moskeeën en rotsgraven van Pontische koningen. In het zuiden is de bedevaartplaats Konya bekend om de 'dansende derwisjen'.

Het zuiden van Oost-Anatolië wordt ingenomen door het (historische) landschap Cappadocië, dat vooral bekend is om groepen grillige rotsen met vele natuurlijke grotten, die hebben gediend als woning, kerk of klooster. In de overige delen van Oost-Anatolië zijn bezienswaardig: Tokat met een kasteel met 28 torens en moskeeën uit de 12de-16de eeuw; Kars met resten van de Armeense stad Ani (10de-11de eeuw); Diyarbakir met talrijke oude bouwwerken, o.a. een moskee uit ca. 1090 en een 5 km lange basalten (dus zwarte) stadsmuur met 72 torens; Van aan het Vanmeer, waar rotsgraven zijn gevonden.

Klimaat

In Turkije is het klimaat afhankelijk van de geografische ligging. Istanbul heeft een gematigd klimaat met hete zomers en milde winters, de temperaturen varieren van 28° in de zomer tot temperaturen rond het vriespunt in de winter.

Aan de Turkse Riviera - van Antalya tot Iskenderun - heerst een subtropisch klimaat met temperaturen in de zomer oplopend tot 35° en in de winter gemiddelde temperaturen van 15° tot 20°. In het binnenland heerst een continentaal klimaat met hete zomers en ijskoude winters. Het klimaat vertoont grote verschillen, die vooral samenhangen met de ligging ten opzichte van de zee en de hoogte. Het binnenland bezit een sterk landklimaat, terwijl de kusten een zeeklimaat hebben.

Depressies, gemiddeld ongeveer vijf per jaar, komen uitsluitend in het koude jaargetijde voor en trekken dan over de Zwarte Zee of over de Middellandse Zee, maar nooit over het centrale hoogland. Hun invloed gaat niet verder dan enige tientallen kilometers landinwaarts. Daardoor komen in het binnenland zeer lage temperaturen voor. Aan de voorzijde van de Middellandse-Zeedepressies voeren woestijnwinden droge, warme lucht ook naar het binnenland, met name in het voorjaar.

's Zomers waaien onder invloed van de lage druk boven Azië noordelijke winden. De kusten zijn dan koeler dan het binnenland, juist tegengesteld aan de wintersituatie. Behalve langs de kust, m.n. van de Zwarte Zee, is de neerslag gering en sterk wisselend.